به روی صحنهِ جز تکه ای حریر نازک ِ چیزی بدن تو را نمی پوشاند! به خاطر هنر میتوان لخت و عریان به روی صحنه رفت و پوشیده تر باز گشت! اما هیچ چیز و هیچ کس دیگر در این جهان نیست که شایسته آن باشد که دختری ناخن پایش را به خاطر او عریان کند! برهنگی بیماری عصر ماستِ و من پیرمردم ِ و شاید حرف های خنده دار میزنم...!
تن عریان تو باید مال کسی باشد که روح عریا نش را دوست میداری ِ بد نیست اگر اندیشه تو در این باره مال ده سال پیش باشد. مال دوره پوشیدگی!
نترس.....! این ده سال تو را پیر تر نخواهد کرد...!!!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر