حافظا

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم

 تا بکی در غم تو ناله ی شب گیر کنم

دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود

مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم

آنچه در مدت هجر تو کشیدم هیهات

در یکی نامه محالست که تحریر کنم